Eerlijk gezegd heb ik met daar nooit zo in verdiept maar omdat ik op dit moment regelmatig YouTube video's van haaksters en breisters kijk, raakte ik ook geïnspireerd door dit fenomeen. 

En ergens, vraag me niet waar, kwam ik dus de Fritz the Fox Soqs tegen als zijnde socktober sokken. En ik vond ze zo ontzettend gaaf, die moest en zou ik breien.

Nou was mijn ervaring met inbreien in sokken nou niet zo'n heel groot succes, zie hier, maar ik wilde het toch nog eens proberen. En het patroon is gratis, te vinden op Ravelry, dus dat was het proberen waard.

In mijn voorraad sokkenwol vond ik 2 hele oude bolletjes; ooit geërfd van de oma van mijn man en meer dan 40 jaar oud (en waarschijnlijk nog ouder). De mooie beige/bruine kleur vond ik wel leuk voor de basis, en ik vond nog rood en creme. Ik had niet zo'n zin om de zwarte te kopen voor die paar steekjes dus die liet ik achterwege en kocht alleen nog de roestbruine.

Pas veel later, misschien wel toen de 1e sok al af was, zag ik dat de oude bolletjes, en de nieuwe roestbruine, allebei van Durable zijn en allebei Sokken heten. Alleen staat het op de oude in Duits en de andere Engels. Geweldig om te zien hoe die etiketten na zoveel jaren veranderd zijn! Inmiddels heb ik 1 sok af en ben met de 2e bezig. Het inbreien valt me tot nu toe mee maar bij de sok die klaar is trekt het wel hier en daar. Hopelijk komt het goed na het blokken en kan ik jullie dat laten zien wanneer het paar compleet is.

Achteraf weet ik niet of ik de gemaasde steekjes met donker bruin wel zo mooi vind; zwart was sowieso beter geweest maar dat borduurgaren was op en ik had ook niets anders in de goede dikte dus koos ik voor de bruin. Nou ja, het is wat het is 😉